Przejdź do treści
+48 781 696 824 redakcja@radioaktywny.pl Lublin · Polska tło 0,12 µSv/h

W terenie

Co mamy w plecaku

Kodeks mówi: sprzęt dobieramy do miejsca, nie na hurra. Tu pokazujemy, jak to wygląda w praktyce — cztery poziomy kompletacji, od pierwszego wejścia po wyjazd do strefy. Każdy następny to poprzedni plus kilka rzeczy, których zabrakło.

To spis tego, co wozimy my. Nie jest to norma, przepis ani instrukcja bezpieczeństwa — konkretne modele, ilości i to, czy w ogóle wchodzić, zostają po Twojej stronie.

Cztery poziomy

Im dalej, tym cięższy plecak

Zasada 02 w kodeksie
  1. Pierwsze wejście

    Na rozpoznanie

    Obiekt, który ktoś już opisał, za dnia, na godzinę — idziesz sprawdzić, czy warto tam wracać z resztą.

    Kadr do zrobienia

    Zdjęcie z góry, rzeczy rozłożone na jednym tle. W kadrze:

    • plecak — otwarty, obok reszty
    • latarka
    • telefon
    • rękawice
    • buty — jeden, ustawiony bokiem

    Kwadrat, światło rozproszone, tło jednolite i ciemne. Ten sam stół i to samo światło we wszystkich czterech kadrach.

    W plecaku

    • latarka
    • naładowany telefon
    • obuwie ochronne
    • rękawice
    • plecak, który da się zapiąć jedną ręką
  2. Regularne wyjścia

    Na stałe

    Wchodzisz częściej niż raz na sezon i wiesz już, że ciemno robi się wcześniej, niż zakładałeś przy wyjściu z auta.

    Kadr do zrobienia

    Ten sam stół co w 01, rzeczy z poziomu 01 zsunięte w lewo, nowe po prawej. W kadrze:

    • czołówka
    • ogniwa zapasowe — w opakowaniu, żeby było widać, że nieużywane
    • powerbank z kablem
    • apteczka — zamknięta
    • półmaska przeciwpyłowa
    • aparat

    Kwadrat. Widoczna granica między starym a nowym zestawem — to ona niesie całą sekcję.

    Dochodzi

    • czołówka
    • zapasowe ogniwa
    • powerbank
    • apteczka
    • półmaska przeciwpyłowa
    • aparat

    plus wszystko z poziomu 01

  3. Trudny obiekt

    Na trudny obiekt

    Przemysł, podziemia, hale bez okien — miejsce pyli, sypie się z góry i nie ma w nim światła dziennego.

    Kadr do zrobienia

    Ten sam stół, kadr poziomy. Poprzednie poziomy schodzą do dolnego rzędu, nowe leżą w górnym. W kadrze:

    • kask — z paskiem rozpiętym, nie ułożonym
    • okulary ochronne
    • maska z wymiennymi filtrami — filtry osobno, obok
    • dozymetr — wyświetlaczem do obiektywu
    • statyw złożony, po przekątnej kadru

    4:3. Dozymetr powinien być czytelny — to jedyna rzecz w tym kadrze, którą ktoś będzie chciał zobaczyć z bliska.

    Dochodzi

    • kask
    • okulary ochronne
    • maska z wymiennymi filtrami
    • dozymetr
    • statyw

    plus wszystko z poziomów 01 i 02

  4. Wyjazd do strefy

    Na strefę

    Wyjazd na kilka dni, z pomiarem i kamerą — liczy się to, co zapiszesz, i to, co zostaje na butach.

    Kadr do zrobienia

    Najszerszy kadr z czterech — pełny rozkład, wszystkie poprzednie poziomy w tle. W kadrze:

    • kombinezon — rozłożony, zajmuje tło całego kadru
    • drugie obuwie
    • worek na odzież
    • woda i chusteczki
    • notes na odczyty, otwarty
    • kamera

    4:3. Kombinezon jako podkład pod resztę — jeden kadr ma pokazać, że to już wyjazd, a nie wyjście.

    Dochodzi

    • kombinezon
    • drugie obuwie
    • worek na odzież
    • woda i chusteczki
    • notes na odczyty
    • kamera

    plus wszystko z poziomów 01, 02 i 03

Na koniec

Plecak pakuje się pod miejsce

Te cztery poziomy to nie stopnie wtajemniczenia i nie ranking. To skrót myślowy, którym posługujemy się przy pakowaniu: im mniej wiemy o obiekcie, tym wyżej w tej liście zaczynamy. Zdarza się, że z poziomu czwartego wracamy na drugi, bo miejsce okazało się prostsze, niż wyglądało na zdjęciach — i odwrotnie.

Czego tu nie ma: konkretnych modeli i marek. Te pokazujemy w testach, po sezonie w terenie, a nie na liście do odhaczenia.